Απάντηση σε μια άδικη επίθεση στο δρομικό κίνημα

Απάντηση σε μια άδικη επίθεση στο δρομικό κίνημα

Με αφορμή αυτά που γράφονται τις τελευταιές ημέρες για το ‘’οπισθο(δρομικό) κίνημα για τους ξεμωραμένους αργόσχολους δρομείς που έχουν χάσει για τα καλά το μέτρο θέλω κι εγώ να δώσω μία απάντηση στους θιασώτες αυτής της θεωρίας,  χωρίς όμως να θέλω να τα βάλω με κανέναν προσωπικά και χωρίς ν ανοίξω κάποιο μέτωπο αντιπαραθέσεων για τις απόψεις μου και τις απόψεις της αντίθετης πλευράς. Εξάλλου ο καθένας έχει την γνώμη του και μπορεί να την εκφράζει.

Ανήκω και υπάρχω στον αθλητικό χώρο 43 ολόκληρα χρόνια και σαν ενεργός αθλητής κάνοντας πρωταθλητισμό στα εφηβικά μου χρόνια αλλά και σαν ερασιτέχνης δρομέας αργότερα (μετά τα 38 μου χρόνια) . Συγχρόνως ασκώ και την προπονητική έχοντας πτυχίο Γυμναστή από το ΑΠΘ με ειδικότητα τον κλασσικό αθλητισμό και κατέχω άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως προπονητής στίβου. 

Τώρα γιατί τα ανέφερα όλα τα παραπάνω.  Είναι σημαντικό το να ισχυριστείς κάποια πράγματα για κάποιο εξειδικευμένο αντικείμενο  πρέπει να είσαι εσύ πρώτα ειδικός.

Για να καταλάβετε την ακόλουθη άποψη και τοποθέτηση μου θα πρέπει πρώτα να έχετε διαβάσει αυτά που έχουν γραφτεί πρόσφατα για το δρομικό κίνημα.

http://karatsiolaros.gr/%CE%BD%CF%85%CF%87%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B8%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%BC%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%B1-%CF%84/

Απαντώ λοιπόν στους άκομψους επικριτές του δρομικού κινήματος ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως εκφράστηκαν και αιτιολογήθηκαν. Αλλά ούτε δικαιούνται την τόσο με μένος φραστική επίθεση άνθρωποι οι οποίοι με τις πράξεις τους προπαγανδίζουν τον αθλητισμό.   Πολύ βαριοί οι χαρακτηρισμοί του κινήματος και των ανθρώπων της. Και τι τόσο πολύ πια αυτό με το κλείσιμο των δρόμων,  (Σάββατο βράδυ και Κυριακή πρωί…) δεν  έκλεισαν καθημερινές ημέρες εργασίας . Μεγαλύτερη πλάκα δε ,έχουν οι συμπαραστάτες του άρθρου που έψαχναν τον άνθρωπο που θα έφερνε την κομπλεξικότητα τους στην επιφάνεια. Να φέρω έτσι για την πλάκα την άποψη ενός ‘’επικριτή’’ Έτσι όπως πάμε δεν θα μείνει μέρα μέσα στο έτος που να μην έχουμε κάποιους καθυστερημένους να μας κάνουν τη ζωή δύσκολη. Αυτή η πουστοχοντρη του χρόνου θα βάλει πάλι αθλητικά.           Και αλλα πολλα τετοια οπισοθοδρομικα πραγματα.

Ο συγγραφέας αυτός λοιπόν επανερχόμενος μ ένα δεύτερο άρθρο θέλοντας να αιτιολογήσει την προηγούμενη υβριστική του επίθεση ,αναφέρει τις ζημίες που μπορεί να πάθει κάποιος ερασιτέχνης δρομέας από την υπερβολή λέγοντας τα καλύτερα λόγια για την άθληση!!! (αντίφαση γιατί στο προηγούμενο άρθρο οι δρομείς που κοροϊδεύει κάνουν αθλητισμό και όχι υπερβολή γι αυτό και οι κακές επιδόσεις) Μπερδεύει επίσης τους Μαραθωνίους και τους υπερμαραθωνίους και τους βαζει στο ιδιο καζάνι με τον Νυχτερινή διοργάνωση της Θεσσαλονίκης  όπου εκεί ο μεγαλύτερος αριθμός των δρομέων (15000)  που κατηγορεί  και του έκλεισαν την πολη , έτρεξαν 5χλμ και 3000μ δρομείς έτρεξαν στον Ημιμαραθωνιο. Οι υπεραποστασεις που αναφέρει ανήκουν στα extreme σπορ και δεν τα κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος παρά μόνο μετρημένοι στα δάχτυλα, αυτό είναι άλλη ιστορία. Ο Μαραθώνιος δε 42000μ είναι μια καινούργια υπερβολή για τον ερασιτέχνη άνθρωπο αλλά και μια πρόκληση που εάν γίνει σωστά αντισταθμίζεται το κόστος με άλλα οφέλη και θα τα εξηγήσω παρακάτω

Πιστεύω κι εγώ ως επιστήμονας ότι η υπερβολή κάνει κακό στον αθλούμενο δρομέα!!! Αλλά και πού δεν κάνει κακό η υπερβολή ..στο φαγητό!!! στο κάπνισμα!!!!  στο πιοτό !!!! παντού.. επανερχόμενος στον αθλητισμό αναφέρω ότι ο πρωταθλητισμός είναι γενικά μία υπερβολή σε οποιοδήποτε άθλημα.  Αξίζει να πούμε ότι για να γίνεις ολυμπιονίκης η να είσαι μέλος της ολυμπιακής ομάδας της χώρας σου πρέπει να υπερβάλεις αρκετά στην προετοιμασία σου ξεπερνώντας πολλά όρια από αυτά που θεωρούνται επιτρεπτά (ιατρικά και φυσιολογικά) Ας αρχίσουμε λοιπόν να χλευάζουμε τους Ολυμπιονίκες επειδή υπερβάλουν κι επειδή βάζουν σε κίνδυνο τον εαυτό τους . Όχι μόνο δεν τους επικρίνουμε αλλά τους ηρωοποιούμε και τους χειροκροτούμε.

Όσο αφορά τους ελεύθερα ασκούμενους δρομείς οι οποίοι έφαγαν και την επίθεση πρωταθλητισμός γι αυτούς είναι το ξεπέρασμα των δικών τους ορίων. Κατ’ αρχάς θέλω να ευχαριστήσω τον επικριτή της άποψης αυτής γιατί πραγματικά μου δίνει  αφορμή να συμβουλέψω τους ασκούμενους και να τους πω ‘’παιδιά με μέτρο’’ γιατί η υπερβολή εγκυμονεί μυιοσκελετικούς κινδύνους και ιδιαίτερα από μία ηλικία και πάνω.

Επειδή όμως είμαι ένας από αυτούς τους ‘’ξεμωραμένους αργόσχολους δρομείς’’ ,όπως τους αποκαλεί ο συγγραφέας του περιβόητου άρθρου κι έχω υποπέσει ο ίδιος στην υπερβολή, έχω ν ανακοινώσω ότι εξαργυρώνω την υπερβολή αυτή με οφέλη που ο συγγραφέας δεν μπορεί να δει και ν αντιληφθεί εάν ο ίδιος δεν γίνει δρομέας. Σωστά αναφέρει ότι ο Αθλητισμός είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία στην ζωή αρκεί να γίνεται με μέτρο. Να όμως που εδώ μιλάμε για βελτίωση και καλυτέρευση των ικανοτήτων του ανθρώπου, της αυτοπεποίθησης του και την ανάδειξης της προσωπικότητας του. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα να βλέπεις ότι μπορείς να κάνεις πράγματα που ούτε φανταζόσουν και να βλέπεις το σώμα σου να παράγει ικανότητες και επιδόσεις που κάποτε φάνταζαν αδύνατα στο ίδιο το άτομο και στους γύρω του. Όλο αυτό προϋποθέτει υπερβολή και υπερνίκηση του φυσιολογικού. Φυσικά και η υπερβολή πρέπει να είναι ελεγχόμενη και κάτω από επιστημονική συμβουλή. Το κόστος υπάρχει ο αντίποδας όμως είναι ισχυρό κίνητρο για να προχωρήσεις. Η ψυχολογική ανάδειξη που εισπράττει δρομέας από την καθημερινή του προπόνηση και κατ επέκταση από τους λαϊκούς αγώνες που συμμετέχει είναι το ισχυρότερο αγχολυτικό χάπι που υπάρχει στον κόσμο. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο το παρατσούκλι ‘’ενδορφινομανείς’’ να μην κάθομαι τώρα κι εξηγώ το πώς λειτουργούν οι ορμόνες.

Και στην τελική από πού έβγαλε το συμπέρασμα ο συγγραφέας ότι αυτές οι γεματούτσικες κυρίες και οι ηλικιωμένοι κύριοι δεν κάνουν αθλητισμό όπως ο ίδιος αναφέρει ότι είναι δώρο στην ζωή. Κατά την γνώμη μου όλοι αυτοί που ενισχύουν αριθμητικά τους λαικούς αγώνες και είναι στην τελευταία γραμμή κάνουν αυτό που ο συγγραφέας συμφωνεί ότι είναι σωστό .’’Αθλητισμο’’, τις πελματιαίες απονευροσίτιδες και τις μυιοσκελετικές κακώσεις δεν τις βγάζουν αυτοί τους οποίους κατηγορεί αλλα άνθρωποι που μπορούν και τρέχουν γρήγορα η γενικότερα το ‘’έχουν’’ Ασε λοιπόν κύριε συγγραφέα τις χονδρούλες όπως λές και τους ηλικιωμένους κυρίους να ασχοληθούν με κάτι που τους ωφελεί και κοίταξε να ασκήσεις την καυστική σου κριτική σ ατούς που βλάπτουν την κοινωνία με ψέματα και κλεψίες.

Και κάτι τελευταίο . Γιατί τόσος πολύς θόρυβος για το κλείσιμο των κεντρικών δρόμων είναι τόσο κακό; Το μοναδικό επιχείρημα μην συμβεί κάτι κακό από φωτιά η ατύχημα !!! οι διοργανώσεις προβλέπουν με την τροχαία λύσεις για τέτοιου είδους καταστάσεις. Άρα ουδέν ζήτημα γίνεται περί τούτου. Επίσης ο κόσμος γνωρίζει εκ των πρότερων ποιοι δρόμοι θα κλείσουν και ποιοι δρόμοι θα είναι ανοιχτοί.  Τι τόσο ενοχλεί λοιπόν τον κύριο; Είμαι σίγουρος ότι ούτε για τον εαυτό του μιλάει γιατί σίγουρα έχει τον τρόπο και την γνώση ν’ απεγκλωβιστεί με το όχημα του όταν γνωρίζει τόσο καλά την κατάσταση.  Άρα λόγος και ντόρος να γίνεται!!!!!!                 Οι δρόμοι κλείνουν και για τις παρελάσεις , κλείνουν όταν μιλάνε οι πολιτικοί , κλείνουν όταν χούλιγκαν πέρανε από σημεία κεντρικά, κλείνουν όταν γίνονται διαδηλώσεις…..κλπ ,

Το δρομικό κίνημα σήμερα δυνατότερο όσο ποτέ χαρίζει στιγμές και αξίες στην κοινωνία μας και στις οικογένειες μας που μόνο ένα τυφλός δεν θα το έβλεπε. Ας κάνει και λίγο υπερβολή δεν είναι λόγος να βάλλεται τόσο άκομψα ,προσβλητικά ,επιθετικά και δημόσια από κάποιους .

Καραγιαννης Γιάννης

Γυμναστής προπονητής

με ειδικότητα τον Κλασσικό Αθλητισμό

Read 1287 times